Leczenie nowotworu trzustki za pomocą inhibitorów PARP

Leczenie nowotworu trzustki za pomocą inhibitorów PARP

Rozwój badań genetycznych w ostatnich latach przynosi efekty również dla chorych z rakiem trzustki. Poniżej znajdziecie tłumaczenie artykułu o badaniu klinicznym POLO. Pojawia się szansa, że chorzy na nowotwory trzustki, u których zmutowały geny BRCA*, mogliby otrzymywać leczenie celowane tzw. inhibitorami PARP. 

Źródło: https://www.cancer.net/blog/2019-06/asco-annual-meeting-2019-treatment-advances-metastatic-prostate-cancer-and-pancreatic-cancer

III faza badania klinicznego POLO wykazała, że stosowanie Olaparibu (Lynparza) po wstępnej chemioterapii utrzymywała przez dłuższy czas bez progresji rozsianego raka trzustki z mutacją genu BRCA . Mutacje genu BRCA są dziedziczone i zwiększają ryzyko rozwoju kilku innych rodzajów nowotworów, w tym raka jajnika, piersi i prostaty. Szacuje się, że około 5-6 %** nowotworów trzustki jest wywołanych mutacją genu BRCA.

Olaparib jest rodzajem terapii celowanej. Należy do tzw. inhibitorów PARP. Inhibitory PARP blokują enzym, który naprawia uszkodzone DNA wewnątrz komórek nowotworowych.  Bez tego enzymu szkodzona komórka nowotworowa umiera, co spowalnia a nawet zatrzymuje wzrost guza. Olaparib został już zatwierdzony przez FDA jako leczenie raka piersi i jajnika związanego z mutacją genu BRCA. Czekamy na ostateczne wyniki badania klinicznego nad tym leczeniem w raku trzustki.

Badanie kliniczne POLO objęło 154 osoby z rozsianym rakiem trzustki, które były już leczone chemioterapią. Cztery do ośmiu tygodni po zakończeniu chemioterapii wszyscy uczestnicy otrzymali albo olaparib albo placebo. Naukowcy odkryli, że terapia podtrzymująca z użyciem olaparibu zachamowała progresję choroby o blisko 4 miesiące dłużej niż placebo. Po pierwszym roku prawie 34% osób zażywających olaparib nie miało żadnych oznak postępu choroby w porównaniu z około 15% osób zażywających placebo. U większej liczby osób zażywających olaparib nowotwór przestał się rozwijać również po 2 latach (około 22% w porównaniu z około 10%). Ogólnie rzecz biorąc, olaparib zmniejszył ryzyko progresji choroby o 47%.

Nie mniej leczenie Olaparibem wiązało się z efektami ubocznymi: u 40% osób zażywających lek wystąpiły działania niepożądane, w porównaniu z 23% osób zażywających placebo. Około 6% uczestników zaprzestało przyjmowania olaparibu z powodu tych działań niepożądanych, w porównaniu z nieco poniżej 2% osób, które otrzymywały placebo.

*Mutacja BRCA ma również „pochodne” mutacje – „ścieżki” BRCA, które też według badań reagują na leczenie inhibitorami PARP są to: BRCA1, BRCA2, PALB2.

**Inne źródła podają trochę inne statystyki.

Więcej informacji o genetyce raka trzustki możecie znaleźć w tym artykule:

>> https://www.nature.com/articles/s41598-018-26526-x